Ο Ιούλιος είναι συνήθως συνδεδεμένος με εικόνες χαλάρωσης, εξόδων, διακοπών και κοινωνικής δραστηριότητας. Ωστόσο, για πολλούς ανθρώπους το καλοκαίρι δεν είναι απαραίτητα μια εύκολη ή ανέμελη περίοδος. Αντίθετα, μπορεί να φέρει στην επιφάνεια συναισθήματα μοναξιάς, άγχους, πίεσης, σύγκρισης ή αποκλεισμού.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να το θυμόμαστε, καθώς ο Ιούλιος διεθνώς συνδέεται και με την ευαισθητοποίηση γύρω από την ψυχική υγεία διαφορετικών κοινοτήτων και κοινωνικών ομάδων. Η ψυχική υγεία δεν βιώνεται από όλους με τον ίδιο τρόπο. Οι συνθήκες ζωής, το οικογενειακό περιβάλλον, η οικονομική κατάσταση, η κοινωνική αποδοχή, η πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης και το προσωπικό ιστορικό κάθε ανθρώπου επηρεάζουν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο βιώνει, εκφράζει και διαχειρίζεται την ψυχική του δυσκολία.
Το καλοκαίρι μπορεί να εντείνει αυτή τη διαφοροποίηση. Για έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε περίοδο πένθους, μια εποχή γεμάτη εικόνες χαράς μπορεί να γίνει πιο δύσκολη. Για κάποιον που αντιμετωπίζει οικονομική πίεση, οι συνεχείς αναφορές σε διακοπές και εξόδους μπορεί να ενισχύσουν το αίσθημα ανεπάρκειας. Για έναν έφηβο ή νέο άνθρωπο, η σύγκριση μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να δημιουργήσει άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή αίσθηση ότι “μένει πίσω”. Για έναν ηλικιωμένο ή έναν άνθρωπο που ζει μόνος, η καλοκαιρινή περίοδος μπορεί να σημαίνει περισσότερη απομόνωση, ειδικά όταν οι γύρω του λείπουν ή αλλάζουν ρυθμούς.
Υπάρχουν, επίσης, άνθρωποι που δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια λόγω ντροπής, φόβου κριτικής ή επειδή έχουν μάθει να υποτιμούν τα συναισθήματά τους. Φράσεις όπως “μην το σκέφτεσαι”, “όλοι περνάμε δύσκολα” ή “τώρα είναι καλοκαίρι, χαλάρωσε” μπορεί να ακούγονται απλές, αλλά συχνά κάνουν τον άνθρωπο που υποφέρει να αισθάνεται ακόμη πιο μόνος.
Η ψυχική υγεία χρειάζεται κατανόηση και όχι σύγκριση. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να βιώνει κανείς μια δύσκολη περίοδο. Κάποιος μπορεί να φαίνεται λειτουργικός και κοινωνικός, αλλά εσωτερικά να πιέζεται. Κάποιος άλλος μπορεί να αποσύρεται, να κουράζεται εύκολα ή να δυσκολεύεται να εκφράσει αυτό που του συμβαίνει. Η ουσιαστική στήριξη ξεκινά όταν ακούμε χωρίς να βιαζόμαστε να διορθώσουμε, να συμβουλεύσουμε ή να ακυρώσουμε το βίωμα του άλλου.
Σε ατομικό επίπεδο, είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε τα σημάδια που δείχνουν ότι χρειαζόμαστε φροντίδα: επίμονη θλίψη, έντονο άγχος, διαταραχές ύπνου, ευερεθιστότητα, κοινωνική απόσυρση, δυσκολία συγκέντρωσης ή αίσθημα ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στην καθημερινότητα. Αυτά τα σημάδια δεν χρειάζεται να αγνοούνται μέχρι να γίνουν πιο έντονα. Η αναζήτηση υποστήριξης είναι πράξη ευθύνης και φροντίδας.
Στο ΔΙ.ΚΕ.ΨΥ.ΘΕ.ΥΠ. «Προνόηση», δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην ανθρώπινη προσέγγιση της ψυχικής υγείας. Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ιστορία, τις δικές του ανάγκες και τον δικό του ρυθμό. Η υποστήριξη δεν μπορεί να είναι γενική και απρόσωπη. Χρειάζεται σεβασμό, ασφάλεια, εμπιστοσύνη και επιστημονική καθοδήγηση.
Ο Ιούλιος μπορεί να γίνει μια αφορμή όχι μόνο για ξεκούραση, αλλά και για περισσότερη ευαισθησία. Να θυμηθούμε ότι πίσω από κάθε χαμόγελο μπορεί να υπάρχει μια δυσκολία που δεν φαίνεται. Να δημιουργήσουμε χώρο για συζήτηση, αποδοχή και ουσιαστική φροντίδα.
Γιατί η ψυχική υγεία δεν αφορά λίγους. Μας αφορά όλους.






